Społeczny podział władzy u Arystotelesa
Arystoteles twierdził, iż są 3 grupy obywateli. Bardzo bogaci, bardzo biedni i stan pośredni. Dobrym ustrojem nazywa ten, który umożliwia obywatelom rozwój i samorealizację. Państwu powinno zależeć na jak najsliniejszej klasie średniej, z uwagi na fakt, iż bogaci ciążą ku oligarchii a biedni ku demokracji. Wskazuje zatem, że buforem ma być klasa średnia, musi być ona w większości, gdyż przyczyną przewrotów jest zawsze brak równości, czyli równowagi ustrojowej. W związku z tym ludzie, którzy życzą sobie życia w danym ustroju muszą przeważać nad zwolennikami jego obalenia. Wskazuje na stabilność ustroju mieszanego.
“Czynniki ustrojowe” Arystotelesa.
Arystoteles uważał, iż wszystkie ustroje państwowe mają trzy części składowe:
a) czynnik obradujący nad sprawami państwa - : uprawnienia prawodawcze, stosowanie najwyższych kar, stosunki międzynarodowe
b) czynnik rządzący (wykonujący) – rozstrzyganie i wydawanie rozporządzeń (co ważne administracja według Arystotelesa też powinna stanowić prawo!)
c) czynnik sądzący – 8 rodzajów sądów o jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej
Wprowadzenie koncepcji gwarancji równowagi. Cenzus majątkowy miał się zmieniać stosownie do wzrostu zamożności bądź ubożenia społeczeństwa. Prawo miało dążyć do zapobieżeniu obrastania w potęgę jednostki. Należy rozdzielić godności pomiędzy przeciwne klasy.
Koncepcja czynników ustrojowych nie jest teorią podziału władzy. Nie ma klasyfikacji prawnych sfer działania pastwa, kompetencje się mieszają, nie ma powiązania podmiotów z prawnymi sferami działania – jest to tylko podział pracy!
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.
